วันจันทร์ที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2557

|||{kosong~}|||:0 (zero)


|||{kosong~}|||:0 (zero)
นับหนึ่งจากศูนย์อีกครั้ง อยู่เรื่อยไป~
ต้องไม่ท้อ และทำใจยอมรับให้ได้
อนุญาตให้หยุดพัก หยุดทบทวนตัวเอง
ศึกษาเส้นทางและไปต่ออย่างเข้มแข็ง

เมื่อท้องทะเล ถูกตอกไข่ใส่ความรู้สึก


จินตนาการถึงทะเล และคลื่น ครั้งแรกใส่ความรู้สึกดีๆลงไป แต่ครั้งถัดมาใส่ความรู้สึกแย่ๆลงไป ภาพบรรยากาศที่ออกมามันช่างแตกต่าง...(เธอก็เช่นกัน ฉันเองก็ไม่กล้าพอใส่ความรู้สึกอะไรไปได้เลย) 

เส้นที่ควรขีดคั่นไว้

ขีดเส้นของความสัมพันธ์ระหว่างกันไว้ดีๆ ♡
 ผูกด้วยเส้นเชือกที่เราตกลงยอมรับร่วมกัน ♡
 อย่าดึงแค่ส่วนลึกของความรู้สึกตัวเองมาผูกและพันเขาไว้กับเรา ♡

___/\_/\___,_/\_,__ _
Heartdisk

เมื่อจุดยืนสั่นไหว

เมื่อจุดยืนที่มีอยู่สั่นไหว
เพราะความรู้สึกเปลี่ยนแปลงไป

วิธีการรักษาจุดยืนก็คือ
:
การรักษาความรู้สึกให้เป็นปกติ

_/\_/\__,_/\_,__ _
Heartdisk

มองหา สบตา แก้ไข

ดูเหมือนเธอกำลังมองหาความขัดแย้ง
ซึ่งแน่นอนว่าเธอก็จะพบสบตากับมันในไม่ช้า

ก็เธอตามหา และมันก็มีอยู่ไง
คำถามต่อไป คือ...ที่ทำไปน่ะ เพื่ออะไร

เพราะการค้นพบของเธอครั้งนี้มีความหมาย
ระหว่าง°ºO •°o.O O.o°• ¨°o.O O.o°
#ความโกลาหลวุ่นวาย/#สันติภาพที่สวยงาม

ใบไม้ กำลังใจ ลำต้น ความฝัน

Biar pokok luruh dedaun...,
ต่อให้ใบไม้ร่วงโรยจากต้น...,

ku tak 'kan luruh semangat-
กำลังใจของฉันก็จะไม่ร่วงโรยไปเหมือนใบไม้-

tinggal "pokok impian" bersendirian≈
ที่ปล่อย "ลำต้นแห่งความฝัน" ไว้เพียงลำพัง≈

____/\__,__/\___/\_______ _
#ฮาร์ทกิจจาฯ:
#บันทึกคำประกาศของหัวใจที่เปี่ยมด้วยฝัน

ในวันที่รู้สึกแย่

เตือนตัวเองในวันเวลาที่รู้สึกแย่!
ว่าอย่าพูดอะไรๆไปให้มันมากมาย
สงบเงียบสักพัก...เพื่อทบทวนตัวเอง

ข้ามผ่านกาลเวลาที่อารมณ์ครอบงำ
คูณหารความรู้สึก จนกว่าจะรู้สึกดี*|

___/\_,__/\__,___,_________ _

เรื่องราวของน้ำยาลบคำผิด กับ กระดาษ 1

ฉันใช้มือป้ายลิขวิดออกจากกระดาษ
แต่รอยลิควิดกลับติดมือฉันเอง---ToT
(ฉันเองก็ไม่อยากยุ่งกับลิควิดหรอกนะ
แค่กลัวว่ากระดาษจะแห้งไม่ทัน และฉัน
ก็เขียนอะไรลงไปในนั้นไม่ได้เลย~)

หัวใจที่มีรอยเขียนแล้วก็เช่นกัน...
ไม่ง่ายเลยที่จะลบมันออก โดยที่ไม่เจ็บ

ในขณะเดียวกันก็ไม่ง่ายเช่นกัน...
ที่จะเปลี่ยนกระดาษแผ่นใหม่ที่ไม่ใช่เธอ

แล้วถ้าฉันเองเป็นกระดาษแผ่นนั้นล่ะ
ตอนนี้ฉันควรให้ใครเขียนอะไรลงมั้ย?

"เมื่อเป็นกระดาษก็ต้องรักษาตัวเอง"

เพราะท้ายที่สุดแล้ว...
คนหนึ่งที่เราก็ไม่รู้ว่าใคร(ซึ่งอาจเป็นเธอ)
กับเขาอีกคนที่ฉันก็ดาดเดาไม่เก่งเช่นกัน

"จะถูกผันมาเป็นกระดาษของกันและกัน"

#HeartKitcha/
#บันทึกคำประกาศของหัวใจ

เรื่องราวของน้ำยาลบคำผิด กับ กระดาษ 2

ฉันค้นพบว่า...
บนกระดาษ ที่ฉันเปรียบเหมือนหัวใจนั้น
เป็นไปไม่ได้เลย ที่จะ'ไม่เขียน'อะไรลงไป

เกือบทุกครั้ง ที่ฉันต้องพยายามลบมันเอง
เขียนลงไปเท่าไร ต้องลบออกไปเท่านั้น

ความผูกพันธ์ของความรู้สึก...
ซึมลึกกว่าหมึกซึม ที่แม้ลบจนมองไม่เห็นแล้ว
น้ำหมึกก็ยังคงซึมอยู่ถาวรในเนื้อกระดาษ

ด้วยเหตุนี้...
ฉันเองจึงต้อง ตีกรอบเล็กๆในกระดาษแผ่นนั้นไว้
เป็นพื้นที่ของความรักที่เป็นการอนุมัติ

"ตราบที่ยังไม่ถึงเวลา---
ก็จะไม่ยอมให้หมึก จากปากกาด้ามใดมาแทรกซึม"

20:51|13-1-57
#HeartKitcha/
#บันทึกคำประกาศของหัวใจ