วันศุกร์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2557

คูณหารความรู้สึก จนกว่าจะรู้สึกดี*|

เตือนตัวเองในวันเวลาที่รู้สึกแย่!
ว่าอย่าพูดอะไรๆไปให้มันมากมาย
สงบเงียบสักพัก...เพื่อทบทวนตัวเอง

ข้ามผ่านกาลเวลาที่อารมณ์ครอบงำ
คูณหารความรู้สึก จนกว่าจะรู้สึกดี*|

อธิบายไม่ถูก แต่รู้สึกดี^≈

อธิบายไม่ถูก แต่รู้สึกดี^≈
เรื่องบางเรื่อง...ไม่มีคำอธิบายใดๆแต่รู้สึกดีได้โดยไม่ตั้งใจ ¤ ¤ ¤บางทีคำตอบของความรู้สึกดีๆ
ก็อยู่ใกล้ๆº°ªในหัวใจของเรานี่เอง

ซ้อนทับ หรือ ครอบงำ

เป็นความจริงที่ตัวฉัน กับ...
ตำแหน่งแห่งที่ซึ่งฉันได้เดินเข้าไปเอง
และ/หรือ ถูกดึงเข้าไปโดยเธอนั้น
"ฉันและเธอต่างมีจุดร่วมเดียวกัน"

แต่ทว่า...เป็นไปไม่ได้เลย~
ที่อุดมการณ์ทั้งหมดของเราจะซ้อนทับกัน
เพราะ...เราต่างก็มีเหตุผลและเรียนรู้ที่จะเข้าใจกัน

และนี่...ไม่ใช่กระบวนการบังคับความคิด
"ให้ต้องตกอยู่ในภาวะของการครอบงำกัน"

ถ้าเรารดน้ำ-ถ้าเราลดน้ำ มันจะ...

"...
ไม่ว่าต้นไม้ชนิดใด ถ้าเรารดน้ำ มันก็งอก 
ถ้าเราลดน้ำ มันก็เหี่ยว

ทุกความรู้สึกที่เติบโตในหัวใจเกิดขึ้นได้
เพราะการอนุญาตของเรา 

เรารดน้ำเมล็ดพันธ์ุแบบไหน เราใส่ปุ๋ยเมล็ดพันธ์ชนิดใด 
นั่นคือการตัดสินใจเลือกว่าจะให้พืชพันธ์ุแบบไหนงอกงามขึ้น
บนผืนดินหัวใจของเรา
..."

(2556,คุณากร วรวรรณธนะชัย)/a day 160
 —
 รู้สึกอยากให้ต้นไม้กับความรักเติบโตไปด้วยกัน ><

ลองเปิดหน้าต่างหัวใจดูซิ

ฉันรอรุ่งอรุณของวัน
เพื่อ เปิดหน้าต่างหัวใจรับสิ่งดีๆ

แต่ช่วงระหว่างวันทำให้ฉันรู้สึกแย่
เพราะ แดดสายนั้นร้อนแรงและแผดเผา

และแล้ว...อากาศยามบ่ายก็มาปลอบประโลม
ทำให้ฉันคล้อยอยู่ในภวังค์อันอบอุ่น

แต่แล้วเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง
ความยะเยือกเย็นชา และมืดมิดของกลางคืน
ก็แผ่ปกคลุมหัวใจฉันเต็มไปหมด
----------------------------------------------
อยากหยุดอรุณไว้ที่หน้าต่าง
รอจนแน่ใจว่าเมื่อเปิดประตูออกมา
อรุณจะมอบสิ่งดีๆที่ไม่ใช่แค่อากาศ หรือ...
ภาพลวงของความรู้สึกเสมือนจริงที่มีอยู่แค่ชั่วคราว
_____________________________

เมื่อเมฆตั้งเค้า

...☁.....☁...☁.....☁.......☁☁☁☁...
...."......."...."".....""........"""""""""".....

เมฆตั้งเค้า บอกให้รู้ว่าฝนกำลังจะตกลงมา
การตกลงมาของฝนตั้งอยู่บนความไม่แน่นอน
เพราะ...สภาพอากาศเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

แต่ทำไมนะ? ทำไมความไม่แน่นอนนี้
จึงทำให้ความความกังวลใจของฉัน
เกิดขึ้นเพราะการตั้งเค้าของเมฆทุกครั้งไป

TTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTT

ตัวแปรที่หายไป

ถ้าเราตั้งคำถามเหมือนๆกัน
คือ ถ้าคนใดคนหนึ่งหยุดวิ่งตามกัน...
อีกคนจะหันกลับ หรือแม้แต่จะหยุดรอกันไหม?

เวลาอาจช่วยให้ตอบคำถามนี้ได้ แต่...
คำตอบนั้นไม่ได้สัมพันธ์กับเวลาหรอก

"สิ่งที่เธอรู้สึกและเก็บรักษาไว้ในใจ"
...
สิ่งนี้ต่างหาก ที่เป็นตัวแปรสำคัญของอีกคน
ที่ไม่ว่าหัวใจเขาจะเริ่มจากความว่างเปล่า หรือ
มีเธอในหัวใจอยู่แล้ว ทั้งๆที่เธอไม่เคยได้รับรู้ก็ตาม
-----------------------------------------------------------
ความเป็นศูนย์ของหัวใจที่เกิดจากตัวแปรที่หายไป
ขอเธอเติมการแสดงออกซึ่งความรู้สึกที่เป็นการอนุมัติ
เพื่อให้สมการของหัวใจกันและกันมีค่าเป็นบวก
#นี่เป็นอีกหนึ่งทฤษฎีของสมการความรู้สึก

มากกว่าคืนฝันดี

มากกว่าคืนฝันดี คือ

การตื่นขึ้นมาพบกับสิ่งดีๆในเช้าของวันพรุ่งนี้

และอย่าโกรธฉัน...หากสิ่งที่ต้องเจอะในวันพรุ่งนี้ไม่ได้มีแค่สิ่งดีๆ

เพราะ สิ่งดีๆแทรกตัวอยู่ในนานาเรื่องราวของทุกๆวัน ﹏☆
คุณจะค้นพบได้ก็ต่อเมื่อหัวใจได้ให้ "ความหมายเชิงบวก"
ให้กับเรื่องราวที่เกิดขึ้น : Mimpi indah (ฝันดีค่ะ^^)

พักสักหน่อยดีไหม?

เหนื่อยไหม?...พักสักหน่อยดีไหม?
ห่างกันสักพักให้เราได้หายเหนื่อย

ให้ช่องว่างของความรำคาญปิดลงก่อน
รอก่อน ใครที่หายเหนื่อยก่อน...
ให้เวลากับความเหนื่อยของคนอื่นสักพัก
อย่าตอแย อย่าวุ่นวาย อย่าตีห่างไปเลย~
ให้เวลาเยียวยาความเหนื่อยของเขาไปก่อน

| ดินสอ - ปากกา - ตัวพิมพ์ |2

เธอชอบอะไรระหว่าง ...
| ดินสอ - ปากกา - ตัวพิมพ์ |
หากเธอชอบ 'ดินสอ ...
ฉันจะส่งกระดาษเปื้อนคาร์บอนไปให้
หากเธอชอบ 'ปากกา ...
ฉันจะส่งผลปรากฏจากการซึมตัว
ของหยดหมึกไปให้เธอ
และ หากเธอชอบ 'ตัวพิมพ์ ...
ฉันจะฝากแป้นอักขระนำมันไปแสดงไว้
ที่หน้าจอของเธอ
:::ทุกคำตอบที่ตอบไว้ใต้ข้อความนี้
:::จะได้รับข้อความที่สร้างจาก ...
:::| ดินสอ - ปากกา - ตัวพิมพ์ |
:::ตามแต่สิ่งที่เธอเลือกตอบ
:::{ข้อเดียวเท่านั้น}

|ดินสอ - ปากกา - ตัวพิมพ์|

เสรีภาพ'ที่ถ่ายทอดผ่าน...
|ดินสอ - ปากกา - ตัวพิมพ์|
อุปกรณ์เหล่านี้สร้างอะไรขึ้นมา?
:::
เพียงหน้ากระดาษเปื้อนคราบคาร์บอน

:::
เพียงผลปรากฎจากการซึมตัวของหมึก
:::
เพียงตัวพิมพ์ที่เราได้ฝากความคิด-
ความรู้สึกไว้กับแป้นพิมพ์อักขระ
~~~~~
เมื่ออักษรสื่อความหมาย มีอะไรอีกไหม?
ที่เธอรู้ เธอเข้าใจ ?

... แต่ไม่ว่าจะอย่างไร
การพยายาม อ่าน - เรียนรู้ - เข้าใจ
จากข้อความที่ปรากฏเบื้องหน้าเธอ
ก็เป็น 'เสรีภาพของเธอ ... เช่นกัน

#บันทึกที่ส่งถึงเธอ #เสรีภาพของเธอที่จะรับมา
---
(Heart.Kitcha:ฮาร์ทกิจจาฯ)

ถามหาที่เดิมของความรู้สึกไปทำไม

{จะถามหาที่เดิมของความรู้สึกไปทำไม
ในเมื่อความเดิมตอนที่แล้วเธอปฏิเสธมัน
แล้วระหว่างทางเธอหยิบอะไรมาบ้าง ... ?
แค่ปลายทางไม่เหลืออะไรเป็นหลักฐาน
อย่าได้อ้างว่าเธอเองไม่เคยเปลี่ยนไป~}

ึเธอเองก็เป็นกับเขาไปด้วย

Kau bilang mereka tak tau~
Tentang"siapa diri ku?≈"
Sedangkan kau juga begitu!

{ความหมาย:เธอคิดว่าคนอื่นๆไม่รู้-
ไม่รู้จักฉันดีพอ! แต่ในท้ายที่สุด...
เธอเองก็เป็นกับเค้าไปด้วย !!}

ความเศร้าของ ใบไม้ กับ ก้านกิ่ง

นับจากวินาทีที่ก้านใบอ่อนแรง
ใบไม้ก็ถึงคราวร่วงลงจากต้นซะที

ก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าใบไม้รู้สึกยังไง
แต่ที่รู้ๆไม่มีทางที่จะฝืนทนแรงโน้มถ่วงได้
เพียงยื้อด้วยเวลาไม่กี่เศษเสี้ยวนาทีก่อนที่...
จะตกลงสู่พื้น เพียงเท่านั้นก็นานพอ

ณ ขณะนั้น...
ก้านกิ่งยังคงนิ่งงันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
มีเพียงกาลเวลายังคงดำเนินไปเรื่อยๆ

ไม่กี่วันผ่านไปใบไม้ก็สลายหายไป
ในช่วงเวลาเดียวกัน ก้านกิ่งก็ผลิใบ

ความเศร้าของ ใบไม้ กับ ก้านกิ่ง
เรื่องราวของมัน ลบเลือนหายไป~
โดยใช้เวลาชั่วครู่ เพียงชั่วครู่เดียวเท่านั้น

__________________________________
{#ความรู้สึกเข้าใจยากกว่าปรัชญา
#รู้สึกอยากฝังชิพความรู้สึกลงไปในใบไม้~}

วันจันทร์ที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2557

|||{kosong~}|||:0 (zero)


|||{kosong~}|||:0 (zero)
นับหนึ่งจากศูนย์อีกครั้ง อยู่เรื่อยไป~
ต้องไม่ท้อ และทำใจยอมรับให้ได้
อนุญาตให้หยุดพัก หยุดทบทวนตัวเอง
ศึกษาเส้นทางและไปต่ออย่างเข้มแข็ง

เมื่อท้องทะเล ถูกตอกไข่ใส่ความรู้สึก


จินตนาการถึงทะเล และคลื่น ครั้งแรกใส่ความรู้สึกดีๆลงไป แต่ครั้งถัดมาใส่ความรู้สึกแย่ๆลงไป ภาพบรรยากาศที่ออกมามันช่างแตกต่าง...(เธอก็เช่นกัน ฉันเองก็ไม่กล้าพอใส่ความรู้สึกอะไรไปได้เลย) 

เส้นที่ควรขีดคั่นไว้

ขีดเส้นของความสัมพันธ์ระหว่างกันไว้ดีๆ ♡
 ผูกด้วยเส้นเชือกที่เราตกลงยอมรับร่วมกัน ♡
 อย่าดึงแค่ส่วนลึกของความรู้สึกตัวเองมาผูกและพันเขาไว้กับเรา ♡

___/\_/\___,_/\_,__ _
Heartdisk

เมื่อจุดยืนสั่นไหว

เมื่อจุดยืนที่มีอยู่สั่นไหว
เพราะความรู้สึกเปลี่ยนแปลงไป

วิธีการรักษาจุดยืนก็คือ
:
การรักษาความรู้สึกให้เป็นปกติ

_/\_/\__,_/\_,__ _
Heartdisk

มองหา สบตา แก้ไข

ดูเหมือนเธอกำลังมองหาความขัดแย้ง
ซึ่งแน่นอนว่าเธอก็จะพบสบตากับมันในไม่ช้า

ก็เธอตามหา และมันก็มีอยู่ไง
คำถามต่อไป คือ...ที่ทำไปน่ะ เพื่ออะไร

เพราะการค้นพบของเธอครั้งนี้มีความหมาย
ระหว่าง°ºO •°o.O O.o°• ¨°o.O O.o°
#ความโกลาหลวุ่นวาย/#สันติภาพที่สวยงาม

ใบไม้ กำลังใจ ลำต้น ความฝัน

Biar pokok luruh dedaun...,
ต่อให้ใบไม้ร่วงโรยจากต้น...,

ku tak 'kan luruh semangat-
กำลังใจของฉันก็จะไม่ร่วงโรยไปเหมือนใบไม้-

tinggal "pokok impian" bersendirian≈
ที่ปล่อย "ลำต้นแห่งความฝัน" ไว้เพียงลำพัง≈

____/\__,__/\___/\_______ _
#ฮาร์ทกิจจาฯ:
#บันทึกคำประกาศของหัวใจที่เปี่ยมด้วยฝัน

ในวันที่รู้สึกแย่

เตือนตัวเองในวันเวลาที่รู้สึกแย่!
ว่าอย่าพูดอะไรๆไปให้มันมากมาย
สงบเงียบสักพัก...เพื่อทบทวนตัวเอง

ข้ามผ่านกาลเวลาที่อารมณ์ครอบงำ
คูณหารความรู้สึก จนกว่าจะรู้สึกดี*|

___/\_,__/\__,___,_________ _

เรื่องราวของน้ำยาลบคำผิด กับ กระดาษ 1

ฉันใช้มือป้ายลิขวิดออกจากกระดาษ
แต่รอยลิควิดกลับติดมือฉันเอง---ToT
(ฉันเองก็ไม่อยากยุ่งกับลิควิดหรอกนะ
แค่กลัวว่ากระดาษจะแห้งไม่ทัน และฉัน
ก็เขียนอะไรลงไปในนั้นไม่ได้เลย~)

หัวใจที่มีรอยเขียนแล้วก็เช่นกัน...
ไม่ง่ายเลยที่จะลบมันออก โดยที่ไม่เจ็บ

ในขณะเดียวกันก็ไม่ง่ายเช่นกัน...
ที่จะเปลี่ยนกระดาษแผ่นใหม่ที่ไม่ใช่เธอ

แล้วถ้าฉันเองเป็นกระดาษแผ่นนั้นล่ะ
ตอนนี้ฉันควรให้ใครเขียนอะไรลงมั้ย?

"เมื่อเป็นกระดาษก็ต้องรักษาตัวเอง"

เพราะท้ายที่สุดแล้ว...
คนหนึ่งที่เราก็ไม่รู้ว่าใคร(ซึ่งอาจเป็นเธอ)
กับเขาอีกคนที่ฉันก็ดาดเดาไม่เก่งเช่นกัน

"จะถูกผันมาเป็นกระดาษของกันและกัน"

#HeartKitcha/
#บันทึกคำประกาศของหัวใจ

เรื่องราวของน้ำยาลบคำผิด กับ กระดาษ 2

ฉันค้นพบว่า...
บนกระดาษ ที่ฉันเปรียบเหมือนหัวใจนั้น
เป็นไปไม่ได้เลย ที่จะ'ไม่เขียน'อะไรลงไป

เกือบทุกครั้ง ที่ฉันต้องพยายามลบมันเอง
เขียนลงไปเท่าไร ต้องลบออกไปเท่านั้น

ความผูกพันธ์ของความรู้สึก...
ซึมลึกกว่าหมึกซึม ที่แม้ลบจนมองไม่เห็นแล้ว
น้ำหมึกก็ยังคงซึมอยู่ถาวรในเนื้อกระดาษ

ด้วยเหตุนี้...
ฉันเองจึงต้อง ตีกรอบเล็กๆในกระดาษแผ่นนั้นไว้
เป็นพื้นที่ของความรักที่เป็นการอนุมัติ

"ตราบที่ยังไม่ถึงเวลา---
ก็จะไม่ยอมให้หมึก จากปากกาด้ามใดมาแทรกซึม"

20:51|13-1-57
#HeartKitcha/
#บันทึกคำประกาศของหัวใจ